Celem nowelizacji jest implementacja do przepisów o podatku od towarów i usług zmian wprowadzonych:

- dyrektywą Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług,

- dyrektywą Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom nie mającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim,

- dyrektywą Rady 2008/117/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi.

Ustawodawca implementując nowelizacje przywołanych dyrektyw wprowadził fundamentalne zmiany do regulacji określających miejsce świadczenia usług. Dotychczasowe regulacje z art. 27 i art. 28 ustawy o VAT zostały uchylone. Fundamentalną zmianą jest modyfikacja ogólnej zasady dotyczącej miejsca świadczenia usług w transakcjach między podatnikami z miejsca siedziby usługodawcy na miejsce siedziby usługobiorcy. Zmiana miejsca świadczenia usług w odniesieniu do transakcji między podatnikami VAT ma na celu zapewnienie opodatkowania wszystkich usług, również tych świadczonych na odległość, w miejscu ich konsumpcji. Zmiana zasady ogólnej nie dotyczy sytuacji, gdy usługi świadczone na rzecz podatnika są przeznaczone do jego osobistego użytku lub użytku jego personelu. W takim przypadku będzie to, co do zasady, miejsce siedziby usługodawcy.

Kolejne bardzo istotne zmiany związane są z nowelizacją art. 89 ustawy o VAT. Ustawodawca stworzył możliwość składania wniosków o zwrot podatku zapłaconego w innym państwie członkowskim w urzędzie skarbowym państwa na terytorium, którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. Umożliwił przekazywanie wniosków o zwrot podatku drogą elektroniczną. Zmiany te mają uprościć i unowocześnić procedury zwrotu podatku VAT podatnikom z państw członkowskich Unii Europejskiej od zakupów dokonanych przez nich w innych państwach członkowskich.

Warto zwrócić również uwagę na krótszy okres, za który podatnicy mają obowiązek składać informacje podsumowujące (z kwartału do miesiąca) oraz krótszy, co do zasady, termin składania informacji podsumowujących (z 25 do 15 dnia miesiąca następującego po okresie sprawozdawczym, w którym powstał obowiązek podatkowy). Art. 100 ust. 4 ustawy o VAT w nowym brzmieniu przewiduje jednak składanie informacji podsumowujących za okresy kwartalne (w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy). Opcja ta dotyczy tych podatników, u których wartość wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz dostaw w transakcjach uproszczonych, bez podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w danym kwartale ani w żadnym z czterech poprzednich kwartałów kwoty 250.000 zł. Zgodnie z art. 4 ustawy nowelizującej podwyższa się jednak do dnia 31 grudnia 2011 r. limit uprawniający do składania informacji podsumowujących w systemie kwartalnym do 500.000 zł. Nowa regulacja ma usprawnić system wymiany informacji o transakcjach wewnątrzwspólnotowych między państwami członkowskimi, a w konsekwencji przyczynić się do zwalczania uchylania się od opodatkowania w zakresie podatku VAT.

ABC Wolters Kluwer